.






Συχνά εμφανίζονται απρόσκλητοι «φύλακες και κλειδοκράτορες» των ιερών και των οσίων της Τέχνης. Τα χρόνια περνούν, οι εποχές αλλάζουν, αλλά οι φύλακες και κλειδοκράτορες είναι πάντοτε εκεί και επαναλαμβάνουν την ίδια φράση ότι η Τέχνη έχει τα δικά τους όρια και κανείς δεν έχει δικαίωμα να τα παρακάμπτει...



Ο μηχανισμός που μπαίνει σε λειτουργία για την δημιουργία ενός έργου τέχνης, ότι αν είναι αυτό, είναι ανεξάρτητος απο την θέληση και τη λογική του καλλιτέχνη και εξαρτημένος σχεδόν αποκλειστικά απο τις συγκινησιακές αντιδράσεις του στα ερεθίσματα που του παρέχει το περιβάλλον του.





Πυρπολείται ο Νούς
πυρπολείται η καρδιά,
η μιά γι΄Αγάπη
ο άλλος γιά Γνώση
Μαθητής του αξέχαστου Σπύρου Σώκαρη, τα δίσεκτα χρόνια της δικτατορίας, σ΄ενα τοπίο
ποτισμένο από το Αβέβαιο, τράβηξε τον μοναχικό του δρόμο, στο σπαρμένο με αγκάθια και
παπαρούνες χωράφι της τέχνης. Χωρίς σπουδάγματα και βαρύγδουπους τίτλους, τι να τους κάνει άλλωστε, μορφοποιεί την αναγκαιότητα για έκφραση, με την συνέπεια και την εργατικότητα που ο "ξωμάχος" παλεύει με τη γή του.
Το χρώμα της παλέττας του... το κόκκινο... μιά λάβα που μας κατακαίει.Μεσ΄απ΄αυτό το χαοτικό γίγνεσθαι, πυργώνεται η Αλήθεια του αντρίκια, άγρια και καταλυτική.
Εξω από κομφόρμες και άλλα συναφή ψυμμίθια, ο Νικολάου αποκαλύπτει τις πίσω απ΄τα
φαινόμενα, συντελούμενες γεννεσιουργές διεργασίες.
Η ανθρώπινη παρουσία επιμελώς υποδηλώνεται σ΄ενα δέντρο (;) απόμακρο στην
κορυφογραμμή, διατηρώντας έτσι την ικμάδα της ζωής.Άλλοτε πάλι δειλά-δειλά τα ίδια τα
στοιχεία πλάθουν την ύπαρξη μας.
"Θέλει αρετήν και τόλμην" 'εγραφε ο ποιητής για την Ελευθερία. Μήπως δεν χρειάζεται "Τόλμην και Αρετήν" η οδυνηρή πορεία του καλλιτέχνη;
Και ο Νικολάου και τόλμη και λεβεντιά διαθέτει.Γνωρίζω δε πολύ καλά, με πόσην επίγνωση
τα δύσκολα περάσματα του Νού και της Καρδιάς τολμά και πραγματώνει. Αυτό είναι που τον διαφοροποιεί απο τους λεγόμενους "Ζωγράφους της Κυριακής" και απο τους "Συλλέκτες Παπύρων".
Ο αθλητής στο στίβο σφυρηλατείται, κρίνεται και καταξιώνεται.
Στήν πλακάτη ζωή μας, αξίζει να αισθανόμαστε την ζεστή Ανάσα της Τέχνης

Διονύσης Γερολυμάτος  





Η  ζωγραφική του Νίκου Νικολάου μεταφέρει τις αισθαντικές αναζητήσεις του δημιουργού στην ανίχνευση των επιπέδων γραφής και δράσης.Τα φασματικά του αφαιρετικά "τοπία" της όρασης παρουσιάζονται σαν παλίμψηστες επιφάνειες με κυρίαρχο τον διάλογο φωτός και σκιάς, χρωματικών τόνων και ημιτονίων που εσωτερικά συντονίζονται απο εντάσεις, υφέσεις και αντιπαραθέσεις ρυθμικών σχηματισμών.

Αθηνά Σχινά